Gezondheidscentrum De Oude Toren

 

 

Nieuws, 16-10-2019

Gezondheidscentrum de Oude Toren heeft kennis genomen van het voornemen van de IGJ om een publicatie op haar website te zetten met daarin een aanwijzing aan de praktijk om de zorg tijdens de ANW uren goed te regelen en te zorgen voor goede overdracht van medische informatie wanneer er gedurende die uren zorg te verwachten is. De Oude Toren onderschrijft de noodzaak hiervan volledig en is van mening dat dit momenteel al goed geregeld is. Desondanks zal zij trachten om op korte termijn e.a. aan te scherpen en daardoor geheel te voldoen aan de eisen van de IGJ. De patiëntenzorg is naar de mening van het gezondheidscentrum nimmer in het geding geweest; hetgeen ook niet is vastgesteld.


Wegens blijvende onjuiste berichtgevingen, willen wij u het hele verhaal vertellen, zodat u geïnformeerd bent over de voortslepende fractionele berichtgevingen. U kunt zich dan een beter beeld vormen over de heisa, die al veel te lang blijft aanslepen.

Het begint allemaal in juli 2010, als ik de patiënten van dokter Dassen overneem. Hoewel het aantal diensten dat een huisarts verricht op de huisartsenpost (= HAP), naar rato van het aantal patiënten verdeeld wordt, verwachten de huisartsen in mijn huisartsengroep (=HAGRO) dat ik 2 keer zoveel diensten op de HAP ga doen als de andere huisartsen; dat zou neerkomen op 480 diensturen per jaar; dat zijn 60 extra voltijdse werkdagen van 8 uur in de avond, nacht of weekenden; oftewel 12 weken extra werk per jaar. Omdat ik assertief ben, voor mezelf opkom en hier niet mee akkoord kan gaan, laten de collega huisartsen mij in de steek. Ze vertrekken met de noorderzon en richten zonder enige kennisgeving een andere HAGRO op. Hierdoor blijf ik als eenling in de bestaande HAGRO achter. De HAP is daar niet blij mee, want als ze mij een aantal avond-,nacht- en weekenddiensten (=ANW-diensten) geven en ik kom niet opdagen, wat overigens nooit gebeurd is, kunnen ze geen collega van dezelfde HAGRO oproepen. 
Hierdoor begint de HAP een hetze tegen mij. 
Ze halen de Inspectie van Gezondheidszorg erbij en ze betichten mij van vermeend disfunctioneren. Dus op basis van vermeend disfunctioneren wijst men mij de deur. Op een manier van: Als je een hond wil slaan, is er snel een stok gevonden. 
Mensen die hun ontslag al eens hebben gekregen, hebben het waarschijnlijk ook al wel eens meegemaakt. Er is altijd wel iets wat je kunt gebruiken om een medewerker aan de deur te zetten. Het zijn meestal geen harde objectieve bewijzen, waarmee mensen de deur uit worden gezet. Als men je wil lozen, dan wordt er wel even een pittig dossiertje opgemaakt, waarmee men je de laan uit kan sturen. Op zo’n moment kun je positief blijven en denken, ik zal wel een andere baan zoeken, maar de HAP heeft een monopoliepositie, er is maar 1 HAP in Eindhoven waar ik zaken mee kan doen.
Daarom gaan we de praktijk met 2 huisartsen doen, waarbij de andere dokter ook lid is van de HAP. In eerste instantie is dat mijn zwager dokter Haazen. Omdat dokter Haazen in december 2013 terug naar Antwerpen vertrekt, hij had zijn buik ook vol van de heisa rond 2012 en heeft daar behoorlijk van afgezien, wordt dokter Smits lid van de HAP. Met veel tegenzin maakt de HAP dokter Smits lid in 2014. Nadat mijn aansluitovereenkomst met de HAP werd opgezegd, probeerde men ook dokter Smits uit de HAP te zetten.
Wederom haalt de HAP de Inspectie van Gezondheidszorg erbij.
Hoewel er een getekende aansluitovereenkomst tussen dokter Smits en de HAP is, wordt deze aansluitovereenkomst nu betwist.
Ook wordt ons verweten geen medische gegevens uit te wisselen, terwijl we belangrijke medische  informatie delen op 2 manieren, de familieleden van palliatieve patiënten weten dat we ook altijd een papieren dossier langs hun sterfbed leggen.
Wat de patiënten betreft, waarvan wordt verwacht dat ze zorg zullen nodig hebben in de ANW-uren, zijn er overdrachtsformulieren die kunnen worden ingevuld. Als dokter Smits dat nodig vindt kan hij deze invullen en opsturen. Ook ligt er een papieren dossier bij de patiënten, waarvan we verwachten dat deze zorg zullen nodig hebben tijdens de ANW-uren, langs het bed om de nodige medische informatie te verschaffen. We proberen dus voor een dubbele borging te zorgen, zodat er toch altijd wel belangrijke medische gegevens beschikbaar zijn.
Ook is niet altijd op voorhand te voorzien welke patiënten gebruik zullen maken van de HAP en kan het dus altijd gebeuren dat de arts op de HAP graag meer medische informatie had gehad. Maar de patiënt weet vaak ook bij welke specialist hij of zij onder behandeling is en indien een patiënt voor een bepaalde medische aandoening onder behandeling is bij de specialist, kan de patiënt naar de specialist verwezen worden. Want er bestaat in Nederland geen Globaal Medisch Dossier. Ook wij hebben niet altijd alle informatie van de specialist. Wij kunnen niet in het dossier van de specialist kijken of omgekeerd. Van een patiënt bestaan er dus verschillende medische dossiers. Zo kan er een dossier zijn in ziekenhuis x, bij zijn huisarts, op de huisartsenpost en in ziekenhuis y enzovoorts. 
Deze dagen staat het volop in de kranten dat er niet 1 medisch dossier is van een patiënt, maar dat er verschillende medische dossiers zijn. Ook de koppeling tussen deze verschillende medische systemen bestaan niet.

Lees dit artikel uit NRC.next: Privacy brengt patiënten in gevaar.